English

Forsíða | Um Nabil | Málstaðurinn | Vera með
| Viðburðir | Hafðu samband

Um Nabil

Nabil fæddist í Pittsfield, Massachusetts, hinn 21. júlí 1973, sonur Laufeyjar Vilhjálmsdóttur og Samirs Bustany. Skömmu síðar fluttist fjölskyldan til Morristown í New Jersey þar sem Nabil ólst upp með systur sinni Kristínu Birnu. Í uppvextinum mátti ávallt treysta á kímnigáfu og góðgjarnt keppnisskap Nabils. Manngæska hans var öllum sýnileg þó hann léti engan vaða yfir sig. Þetta voru eiginleikar sem fylgdu Nabil alla hans ævi.

Eftir útskrift úr framhaldsskóla hélt Nabil í verkfræðinám í Cornell University. Þegar Nabil var á lokaárinu, 21 árs að aldri, greindist hann með liðsarkmein (e. synovial sarcoma), fágæta tegund sarkmeins sem tekur sig helst upp í ungu fólki. Nabil tók nokkurra mánaða hlé frá námi vegna læknismeðferðar en útskrifaðist engu að síður sem vélaverkfræðingur á réttum tíma árið 1995.

Eftir fyrstu greiningu Nabils tókst hann á við fimm áhlaup krabbameinsins, ávallt af fullri reisn og án þess að fórna lífsgæðum sínum eða ástvina sinna.
Að lokinni útskrift frá Cornell vann hann í fjögur ár hjá Andersen Consulting i New York. Í kjölfarið sótti hann framhaldsnám við Stern School of Business í New York University og lauk þaðan MBA prófi 2002. Það var á þeim tíma sem Nabil kynntist eiginkonu sinni, Asu Okyay. Þau settust að í New York og Nabil fór að vinna hjá kvikmyndaframleiðandanum HBO og vann sem markaðsstjóri hjá því fyrirtæki til dauðadags.

Líf Nabils var eins og okkar hinna, nema kannski að því hafi verið lifað til meiri fullnustu. Nabil lifði fyrir hvern dag, með húmor, ást og von. Hann elskaði heiminn allan og heimurinn elskaði hann. Hver sem kynntist honum varð betri fyrir vikið, því frá honum streymdi takmarkalaus gjafmildi og ástríða fyrir hinum fjölmörgu hæfileikum og áhugamálum sem hann hafði.

Nabil hafði til að mynda mikið dálæti á tónlist. Hann varði mörgum stundum við hljómborðið sitt eða gutlandi á gítarinn. Vinir hans gátu alltaf leitað til hans eftir góðum ábendingum um hvað lofaði bestu í tónlistarheiminum hverju sinni. Hann kunni einnig vel að meta myndlist og hafði næmt auga fyrir fegurð. Hann naut þess góða í lífinu, og var ávallt opinn fyrir nýrri reynslu og nýrri kvikmynd. Nabil hélt einnig mikið upp á íþróttir, nánast hvaða íþróttir sem var þó hafnaboltinn og heimaliðið Yankees hafi verið í mestu uppáhaldi. Hann var góður tennisleikari og stundaði þá íþrótt fram a það síðasta. Sumarið 1990 kom hann til Íslands og kenndi ungmennum í Kópavogi tennis.

Nabil hafði áhuga og alúð á svo mörgu en kannski var helsta ástríða hans falin í ferðalögum. Í hvert skipti sem hann veiktist fór hann að huga að nýjum áfangastað til að heimsækja og hafði það sem markmið i baráttunni við krabbameinið. Hann var spenntur að komast í nýtt umhverfi og ósérhlífinn, og lagði sig allan fram um að kynnast heimamönnum hvar sem hann fór.

Heimurinn verður aldrei samur án Nabils. Ótímabær dauði hans hinn 19. ágúst 2006 skilur eftir sig sársaukafullt tóm sem aldrei mun fyllast. Ein von lifir þó áfram. Hún er sú að með stuðningi þeirra sem vilja láta að sér kveða geti frekari rannsóknir á liðsarkmeini aukið sigurlíkur annarra sem berjast við sjúkdóminn.

Nabil hefði óskað þess fyrir aðra af öllu sínu stóra, gjafmilda hjarta.